Vier in balans | Cyberpesten

Standaard

Eerste stagedag
Inmiddels zit de tweede week van de minor er al weer op. Times flies when you´re having fun, right?! Afgelopen dinsdag heb ik mijn eerste stagedag gehad. In mijn vorige blog heb ik al wat verteld over mijn stageplaats. In samenwerking met mijn mentor en met hulp van een aantal klasgenoten heb ik een hoofdvraag en deelvragen geformuleerd voor mijn onderzoek. Voordat ik aan deze vragen begonnen ben, heb ik eerst gekeken in hoeverre mijn stageschool voldoet aan de vier componenten van het ‘Vier in balans-model’. De vier componenten zijn: visie, deskundigheid, digitaal leermateriaal en ICT-infrastructuur.

Op alle vier de gebieden kan mijn stageschool nog het één en ander verbeteren. Zo zijn de computers die de school tot haar beschikking heeft erg oud. Daarnaast zijn de digitale leerprogramma’s op de computers niet van goede kwaliteit. 8 van de 10 programma’s werkt niet naar behoren of kan zelfs niet geopend worden. Ook moeten de leerkrachten op het gebied van ‘deskundigheid’ nog wat bijgeschoold worden. De leerkrachten hebben een cursus gehad over het gebruik van het digibord, maar weten lang niet allemaal hoe ze het digibord effectief en optimaal in kunnen zetten. En dat terwijl in het bovenschoolse beleidsplan wordt gesproken over het ontwerpen van eigen digitale lessen. Op het gebied van ‘Visie’ doet mijn stageschool het goed. De school is onderdeel van stichting Opmaat. Stichting Opmaat heeft een bovenschools ICT-plan en maakt in samenwerking met de scholen ICT-beleidsplannen voor hen. Het nadeel is wel dat niet alle hoofdpunten uit het bovenschoolse beleidsplan terugkomen in de schoolbeleidsplannen. In het beleidsplan van mijn stageschool worden een aantal belangrijke aspecten genoemd waar aan gewerkt moet worden. Zo wil men vanuit bovenschools, maar ook vanuit het schoolbeleidsplan dat de websites van de scholen up to date blijven. Mijn stageschool heeft als speerpunt voor dit jaar: het invullen van de groepspagina’s. Nu zijn de groepspagina’s nog leeg en weten veel kinderen en leerkrachten niet hoe ze met het blog-programma van de schoolportal om moeten gaan. In het schoolbeleidsplan staan de ICT-vaardigheden van leerkrachten en kinderen maar erg globaal beschreven mijns inziens. Ze zouden deze ICT-vaardigheden mogen aanpassen, kinderen gaan immers steeds meer en eerder met computers werken/in aanraking komen. Zoals hierboven te lezen, staan de vier bouwstenen nog niet in balans met elkaar en is er werk aan de winkel.

Ik heb ervoor gekozen om met mijn onderzoek aan de slag te gaan met een streefpunt uit het ICT-beleidsplan van de school. Men wil namelijk dat er optimaal gebruik gemaakt wordt van de groepspagina’s/blogs. Maar is het blog-programma dat nu gebruikt wordt wel geschikt voor de kinderen en hoe leer je kinderen bloggen? Daarnaast wil ik zelf aan de slag gaan met de ICT-vaardigheden van de kinderen. Een hele interessante samenkomst vooral omdat ik stage loop in groep 3. Wat zijn nu de hedendaagse ICT-vaardigheden van kinderen van deze leeftijdscategorie en wat moeten kunnen ze al? Ik heb gemerkt dat steeds meer klassen een weblog onderhouden om anderen op de hoogte te houden van het wel en wee in de klas. Een uitdaging voor mij om dit met groep 3 te proberen. Als laatste uitdaging heb ik mezelf nog een streefpunt op het gebied van digitaal leermateriaal meegegeven. Welke tools kan ik nu inzetten bij groep 3 en wat kunnen we daarmee op een blog?

Bovenstaande informatie omgezet in hoofd- en deelvragen geeft dit resultaat:
Hoofdvraag:
• Hoe kan ik in 7 weken met de kinderen van groep 3 een blog/groepspagina ontwikkelen op de
schoolportal en hiermee tegelijkertijd hun ICT-vaardigheden uitbreiden?

Deelvragen
• Welke ICT-vaardigheden moeten de kinderen van groep 3 behalen volgens de leerlijn van de school
(zie ICT-beleidsplan)?
• Op welke ICT-vaardigheden ga ik me richten deze 7 weken?
• Hoe leer je de ICT-vaardigheden bij de kinderen aan? Welke hulpmiddelen of manieren zijn er?
• Hoe introduceer ik de blog aan groep 3? Welke blog gebruik ik en waarom? Maak ik een handleiding
en op welke manier? Etc.
• Welke tools kun je inzetten om de blog (en/of de portal) aantrekkelijker te maken voor bezoekers?

Cyberpesten, hoe wijs ben jij?
Vrijdag hebben we het gehad over cyberpesten, een onderwerp dat me heel erg aanspreekt. In mijn allereerste blog heb ik al aangegeven dat ik op stage een aantal gevallen van cyberpesten ben tegengekomen. Ik wilde graag weten wat nu de kenmerken van cyberpesten zijn, maar vooral ook hoe ik cyberpesten kan voorkomen. Als ik zie hoe deze vorm van pesten kinderen kan beïnvloeden en pijn kan doen, zie ik ook hoe communiceren via internet en social media een valkuil kan zijn.

Wat is nu cyberpesten? Cyberpesten is een vorm van pesten waarbij de pester gebruik maakt van elektronische media, zoals internet of mobiele telefonie. De pester zendt iemand kwetsend materiaal toe of verspreidt kwetsende dingen over iemand met de bedoeling om macht over de persoon uit te oefenen. Er is dus sprake van cyberpesten als de ene persoon de ander verveelt, bedreigt, lastig valt, vernedert of in verlegenheid brengt door gebruik te maken van digitale technieken. Cyberpesten wordt ook wel online pesten of digitaal pesten genoemd, aldus Esther Bouw, schrijfster van artikel ‘Cyberpesten’ (2008) op Medic Info.
Cyberpesten gebeurt vaak anoniem. De daders voelen zich op deze manier veilig en voor de slachtoffers, leerkrachten en/of ouders is het moeilijk om er achter te komen wie nu werkelijk de aanstichter is. Daarnaast is cyberpesten soms harder dan gewoon pesten. De daders staan niet in direct contact met het slachtoffer. Dit geeft de dader de kans om grenzen te verleggen, omdat hij zich niet geremd voelt. Kinderen hebben zich mentaal nog niet goed ontwikkeld en hebben moeite om zich in te leven in anderen. Ze zullen zich dus ook niet realiseren wat de gevolgen van hun scheldpartijen, pesterijen en dergelijke zullen zijn. ‘Zo was het niet bedoeld’ wordt vaak door hen gezegd.

Het is belangrijk dat leerkrachten weten hoe ze cyberpesten kunnen voorkomen en aanpakken. Maar het moeilijke van cyberpesten is dat het niet altijd direct zichtbaar is. Kinderen kunnen overal op een computer, laptop, telefoon etc. iemand ‘aanpakken’ via het internet. Het is als leerkracht niet te doen om dit alles in de gaten te houden, maar wat kun je als leerkracht dan wel doen om dit probleem aan te pakken?
Voor mijn Glogster ben ik op zoek gegaan naar educatieve pakketten die leerkrachten in de klas zouden kunnen gebruiken. Ik ben op zoek gegaan naar pakketten die leerkrachten helpen het cyberpesten aan te pakken of juist te voorkomen door kinderen goed te informeren over de gevolgen van het digitale pesten (zie mijn Glogster).

De gevolgen van cyberpesten zijn volgens mij groter dan die van ‘gewoon pesten’. Vaak wordt bij cyberpesten een vervelende foto of bericht op het internet geplaatst dat voor grotere groepen mensen zichtbaar is. Waar normaal vaak een klein groepje kinderen of een klas van de pesterij afweet, heeft nu de gehele wereld toegang tot de kwetsende foto’s of informatie. Daarnaast zijn digitale sporen niet te wissen. Jaren later kunnen kinderen nog geconfronteerd worden met nare foto’s of video’s. Door de intensieve manier van communiceren via het internet door kinderen lijken kinderen steeds minder waarde te hechten aan hun privacy. Voor kinderen geldt: hoe meer persoonlijke details je geeft, hoe meer je te vertrouwen bent. Uit onderzoek van Mijn Kind Online (‘Klik en klaar’ 2008) blijkt dat kinderen inderdaad helemaal niet zo goed met internet omgaan. Zo blijkt dat veel kinderen:
• Niet lezen wat er staat
• Het verschil niet zijn tussen feitelijke en reclame informatie
• Te veel persoonlijke informatie op het internet plaatsen
• Geen goede zoekopdrachten kunnen geven aan zoekmachines
• Etc.

Om cyberpesten te voorkomen, vind ik dat kinderen meer mediawijs gemaakt moeten worden. Kinderen zijn handig met computers, maar ze staan niet in voor de gevolgen van geplaatste informatie etc. Op internet vond ik het volgende handboek over mediawijsheid speciaal voor het onderwijs.
In dit handboek worden verschillende tips gegeven voor het mediawijs maken van kinderen. Zo worden er didactische tips gegeven, maar ook tips voor de houding van een leerkracht, tips voor kennis en ervaring van de leerkracht en worden er verschillende medialessen aangeboden om kinderen wijzer te maken in de media. Als leerkracht kun je kinderen op het gebied van media dus zeker nog wat leren! Ik denk dat je hen op het gebied van mediawijsheid zelfs voorloopt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s